วันหนึ่ง โลกในบ้านของเราก็เปลี่ยนไป คุณแม่เริ่มมีกล่องพัสดุแปลกๆ มาส่งเยอะแยะเต็มไปหมด แล้วห้องทำงานของคุณแม่ก็เต็มไปด้วยขวดแก้วเล็กๆ ที่มีน้ำสีต่างๆ อยู่ข้างใน คุณแม่บอกว่านี่คือก้าวแรกของการ สร้างแบรนด์เครื่องสำอาง ของตัวเอง ชื่อว่า ‘เมลิซซ่า’ หนูไม่รู้หรอกว่า ‘แบรนด์’ คืออะไร แต่มันดูเหมือนคุณแม่กำลังจะสร้างอาณาจักรลับๆ ขึ้นมาเลยค่ะ กลิ่นในห้องคุณแม่ก็เปลี่ยนไป บางทีก็หอมเหมือนดอกไม้ในสวน บางทีก็มีกลิ่นฉุนๆ ที่หนูต้องแอบกลั้นหายใจ แต่มันก็ทำให้หนูรู้สึกตื่นเต้นเหมือนกำลังจะได้ผจญภัยกับคุณแม่ยังไงไม่รู้
สร้างแบรนด์เครื่องสำอางขวดแก้วใบจิ๋วกับกลิ่นต้องมนต์
คุณแม่มักจะนั่งอยู่หน้าขวดแก้วเป็นชั่วโมงๆ ผสมนู่นผสมนี่ แล้วก็ดมๆๆ บางทีคุณแม่ก็ยิ้มกว้าง แต่บางทีก็ทำหน้าบึ้งเหมือนเจอผี หนูคิดว่ากลิ่นหอมพวกนั้นต้องมีชีวิตแน่ๆ เลยค่ะ เพราะมันเปลี่ยนไปตลอดเวลา คุณแม่เรียกมันว่า ‘กลิ่นต้นแบบ’ แต่หนูว่ามันเหมือน ‘กลิ่นต้องมนต์’ มากกว่า บางวันมันก็หอมน่ารักเหมือนขนมหวาน พออีกวันมันก็หอมลึกลับเหมือนป่าตอนกลางคืน คุณแม่บอกว่าการจะ สร้างแบรนด์เครื่องสำอาง ให้สำเร็จ ต้องหากลิ่นที่ ‘ใช่’ ให้เจอ หนูเลยสงสัยว่า กลิ่นที่ ‘ใช่’ มันหน้าตาเป็นยังไงกันนะ?
หนูเคยแอบถามคุณแม่ว่าทำไมกลิ่นมันถึงเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้ขนาดนี้ คุณแม่หัวเราะแล้วบอกว่า
- กลิ่นที่ดีต้องมีหลายมิติ เหมือนกับเรื่องเล่า
- ต้องลองผิดลองถูกกว่าจะเจอสูตรที่ลงตัว
- บางครั้งกลิ่นที่ ‘ใช่’ ก็ไม่ได้หอมตั้งแต่แรก แต่ต้องให้เวลาบ่มเพาะ
หนูว่ากลิ่นพวกนี้มันน่าขนลุกหน่อยๆ นะคะ บางคืนหนูได้ยินเสียงเหมือนขวดแก้วกระซิบกันเองเบาๆ คุณแม่บอกว่าหนูคิดไปเอง แต่หนูมั่นใจว่าพวกมันกำลังคุยกันเรื่องกลิ่นของพวกมันเองอยู่แน่ๆ เลยค่ะ
เสียงกระซิบจากฉลากและเรื่องเล่า
พอคุณแม่ได้กลิ่นที่ ‘ใช่’ แล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องตั้งชื่อให้มัน แล้วก็ออกแบบฉลากสวยๆ คุณแม่เปิดคอมพิวเตอร์ให้หนูดูภาพขวดหลายแบบ มีทั้งแบบเรียบๆ หรูๆ แบบสดใส หรือแบบลึกลับ คุณแม่บอกว่าขวดกับฉลากก็เหมือน ‘เสื้อผ้า’ ของกลิ่นหอม ที่จะบอกเรื่องราวว่าแบรนด์นี้เป็นยังไง หนูสังเกตเห็นว่าคุณแม่พยายามเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ ‘เมลิซซ่า’ อย่างตั้งใจมาก คุณแม่จะบอกว่าแบรนด์นี้เกิดขึ้นมาเพราะอะไร ความฝันของคุณแม่คืออะไร และอยากให้ใครได้ใช้ คุณแม่บอกว่าการ สร้างแบรนด์เครื่องสำอาง ไม่ใช่แค่ทำของออกมาขาย แต่คือการสร้าง ‘ความรู้สึก’ ให้กับคนอื่น หนูคิดว่ากลิ่นหอมพวกนั้นคงจะดีใจนะคะที่ได้มีเสื้อผ้าสวยๆ ใส่แบบนี้
เมื่อกลิ่นหอมโบยบินสู่โลกกว้าง
แล้ววันหนึ่ง กลิ่นหอมจากขวดแก้วใบจิ๋วก็เริ่มออกเดินทางไปสู่โลกกว้าง คุณแม่เอาขวดพวกนี้ไปให้คนอื่นลองดม มีทั้งเพื่อนๆ ของคุณแม่ คนที่หนูไม่รู้จัก และบางคนก็เป็นคนที่คุณแม่รู้จักจากอินเทอร์เน็ต หนูเห็นบางคนยิ้มกว้างเมื่อได้กลิ่น บางคนก็ทำหน้าครุ่นคิด บางคนก็บอกว่าไม่ชอบ คุณแม่จะจดบันทึกทุกอย่างลงสมุดเล่มหนาๆ คุณแม่ดูเหนื่อยแต่ก็ดูมีความสุข หนูเคยแอบได้ยินคุณแม่พูดกับตัวเองว่า “นี่แหละคือความท้าทายของการ สร้างแบรนด์เครื่องสำอาง” หนูไม่เข้าใจหรอกว่ามันท้าทายยังไง แต่หนูเห็นคุณแม่ไม่เคยยอมแพ้เลย ถึงแม้จะมีบางวันที่กลิ่นหอมต้องมนต์ดูเหมือนจะเล่นตลกกับคุณแม่ก็ตาม
บทเรียนจากกลิ่นหอมที่ไม่อาจลืม
ตอนนี้ ‘เมลิซซ่า’ แบรนด์เครื่องสำอางของคุณแม่ก็มีคนรู้จักมากขึ้นแล้วค่ะ ห้องทำงานของคุณแม่ยังคงมีกลิ่นหอมแปลกๆ ลอยฟุ้งอยู่เสมอ แต่หนูไม่ได้รู้สึกว่ามันน่ากลัวอีกต่อไปแล้ว หนูคิดว่ากลิ่นหอมต้องมนต์ที่เคยทำให้หนูสงสัย ไม่ใช่กลิ่นของอะไรที่ร้ายกาจเลย แต่มันคือกลิ่นของความพยายาม ความรัก ความฝัน และความมุ่งมั่นของคุณแม่ต่างหาก การ สร้างแบรนด์เครื่องสำอาง มันเหมือนการปลูกต้นไม้ ต้องรดน้ำ พรวนดิน และอดทนรอจนกว่าดอกไม้จะเบ่งบาน แม้จะมีบางวันที่มีลมแรงหรือฝนตกหนัก แต่ถ้ามีหัวใจที่แข็งแกร่งและกล้าที่จะฝัน กลิ่นหอมแห่งความสำเร็จก็จะหอมฟุ้งไปทั่วโลกได้ในที่สุด หนูเชื่ออย่างนั้นค่ะ
ไม่มีความคิดเห็น: